Zakończenie 1

Obaj: Hektor i Gilbert rzucili się na rudego wichrzyciela i próbowali go przestraszyć, ale ten zdawał się nie zwracać na nich absolutnie żadnej uwagi. Przecież cała okolica doskonale wiedziała, że Gilbert nikogo nie skrzywdziłby, a Hektor był zbyt ociężały i leniwy, aby komukolwiek zagrozić! Rudzielec nie wiedział jednak, iż spółka dwóch przyjaciół dysponuje najgroźniejszą z możliwych broni: bronią biologiczną!!! Wystarczyło tylko, że Hektor podszedł nieco bliżej i... podrapał się leciutko tu i ówdzie... Rudy intruz nagle poczuł ze zdumieniem, że coś zaczyna go strasznie mocno swędzić i koniecznie musi się podrapać! Z czasem to uczucie było tak obsesyjne, że tylko się skrobał i skrobał bez przerwy, a myszki aż piszczały, lecz tym razem: z radości! Wreszcie rudzielec uciekł z polanki, bo gryzące go pchły Hektora były nieznośne! Gilbert znów spokojnie obserwował swoje znajome myszki, a Hektor mógł nareszcie beztrosko zasnąć, gdyż nic go już nie gryzło!...
Ela Ciernicka

Zakończenie 2

Rudy kot był wileki i silny, pomyślał więc że wygra z Hektorem i z Gilbertem. Lecz nie patrzył z kim walczył. Hektor powoli zbliżał się do rudego kota, a ten zauważył że Hektor to pies. Rudy kot coraz bardziej sie bał, ale nie wiedział że Hektor ma pchły.Gilbert w tym czasie schował się gdzieś w trawie. Rudy kot uciekł, a Hektor zaczął szukać Gilberta.
Gilbert pobiegł do lasu i schował sie za drzewem.
- Uuuuuffffffffff udało się dobrze że pchły nie zeszły na mnie..... - pomyślał, że przecież jak Hektor podchodził do tamtego kota, to może te obrzydliwe robale wskoczyły na rudzielca.Więc poszedł zobaczyć czy Hektor się jeszcze drapie. Patrzy: oooooo....koło strumyka stoi rudy kot i drapie sie wszędzie.
Gilbert od razu wiedział że na rudego kota weszły pchły. Pobiegł do Hektora, który właśnie się nudził.
- Co sie stało Gilbert, mogę ci w czymś pomóc? - spytał pies.
- Choć coś zobaczyć.. - westchnął Gilbert.
Wtedy poszli do rudego kota i patrzyli zza drzewa. Hektor był wrażliwy, a koło niego chodził pająk, więc się wystraszył i wyskoczył zza drzewa prosto na rudego kota. Rudzielec wpadł do strumyka, a nie umiał pływać (był to dosyć głęboki strumyk) i wołał:
- Pomocy, ratunku.... Niech mi ktoś pomoże.... Pomocy..... Nie umiem pływać......!!!!!!!!
Wtedy Gilbert pomyślał "pomóc mu czy nie? .....Dobra niech będzie" i zawołał....
- Daj mi łapę to Cię wciągnę!!!
Rudy kot dał Gilbertowi łapę, a Gilbert wciągnął go na ziemię. Wtedy rudy kot powiedział że nazywa się Maks.
Hektor, Gilbert, i Maks zaprzyjaźnili się i Maks już nie chciał jeść myszy.Teraz Maks i Gilbert byli jak bracia mimo tej niby walki . No, ale cóż można powiedzieć tam spotkali sie pierwszy raz....haha.
Autor Anonimowy

Zakończenie 3

Ale Hektor wciąż się drapał i to im bardzo przeszkadzało. Nagle Gilbert podskoczył z radości, bo przyszedł mu do głowy genialny pomysł!
- Hektor, chodź - zawołał.
Powiedział mu coś na ucho i popędził w stronę rudego kota, a piesek za nim.
- Ty rudy!- zawołał Hektor -Tak, do Ciebie mówię!
Rudy kot podbiegł i zły zawołał:
- Po co się wtrącacie? Hektor zaczął się drapać, a pchły spadały na rudego kota.
- Przestań! - zawołał rudzielec.
- Nie przestawaj Hektor! - krzyknął Gilbert.
Rudy zaczął uciekać, a przyjaciele śmiali się z tej dziwnej przygody.
- Jeszcze tego pożałujecie!Pożałujecie! - krzyczał rudy kot.
Olga Holewińska

Które zakończenie najlepsze? Głosujcie do 11 lutego. Żeby zagłosować trzeba być zalogowanym!